Gününüz dört ayrı yerde duruyor ve hiçbiri diğerinden haberdar değil
Bir uygulamada yapılacak, başkasında randevu, üçüncüsünde bir fikir, toplantıda söz verdiğiniz iş ise kâğıtta. Hiçbiri "bugün gerçekten ne yapmam lazım?" sorusunu cevaplayamıyor. TaskFlow bunu nasıl çözüyor.
İnsanlara işlerinin nerede durduğunu sorun, dört ayrı cevap alırsınız. Görevler bir liste uygulamasında. Randevular takvimde. Yarım kalmış fikirler not uygulamasında. Toplantıda sesli olarak söz verdiğiniz iş ise bir kâğıtta — ya da hiçbir yerde.
Bu araçların her biri tek başına iyidir. Sorun şu ki hiçbiri salı sabahı önemli olan tek soruyu cevaplayamaz: bugün gerçekten ne yapmam lazım?
Dört iyi araç neden kötü bir cevap veriyor
Liste uygulaması görevlerinizi bilir ama ikiyle dört arasında diş hekiminin bekleme odasında olacağınızı bilmez. Takvim diş hekimini bilir ama o raporu hiç duymamıştır. Not uygulaması iyi niyetlerin kaydırılıp geçildiği yerdir. Toplantıdaki madde — birinin gerçekten beklediği iş — hiçbir makinenin göreceği bir yere yazılmamıştır.
Dolayısıyla bu eşleştirmeyi her sabah kendi kafanızda siz yaparsınız. Bu küçük bir vergi değil. Bir haftanın yoğun geçip yine de tek önemli işe dokunulmadan bitmesinin sebebi tam olarak budur.
Tek akış ve ayrı bir uygulama olmayan takvim
TaskFlow farklı bir kabulden başlıyor: görev ve tarih, senkron tutmanız gereken iki ayrı şey değil, aynı şeydir.
İşler akışlarda yaşıyor — hayatınızın ayrı alanları için kanban sütunları. İş, ev, yan proje, bir seyahat, okuma listesi. Her akışın kendi sütunları var ve kart bitene kadar soldan sağa ilerliyor.
Her görev bir tarih taşıyor — isteğe bağlı değil, her zaman. Takvimi süs olmaktan çıkarıp işe yarar hale getiren tek kısıt bu: doldurmayı hatırlamanız gereken ikinci bir yer değil, aynı görevlerin başka bir eksenden görünüşü.
Sonra günün kendisi
Bu hafta neyin tarihi geldiğini bilmek, şimdiyle akşam yemeği arasında ne yapacağını bilmekle aynı şey değil. Gün Planı, tarihi gelen görevleri alıyor; üstüne yazdığın ve aslında görev bile olmayan sabit şeyleri — diş hekimi randevusu, spor salonu, birini almaya gitmek — ekleyip günü saat saat onların etrafına diziyor.
Hesap belirleyici: model ne söylediğini okuyor, blokları sıradan kod yerleştiriyor. Sabit taahhütler saatini koruyor, geri kalan her şey onların etrafında kayıyor; gerçekten yol gerektiren yerlere tampon konuyor. Şekli yanlışsa aynı kutuya söylüyorsun — "şu ikisini değiştir", "spor 6 değil 7" — ve yeniden planlıyor.
Asıl zor kısım: yakalamak
Zaten yazdığınız işi düzenlemek kolay yarısı. Zor olan ondan bir önceki an — arabadaki fikir, görüşmenin son iki dakikasında söylenen dört şey, tahtanın fotoğrafı.
TaskFlow o ana tek bir varış noktası veriyor. Yazabilir, sesli söyleyebilir, bir not bloğunu yapıştırabilir ya da ekran görüntüsü bırakabilirsiniz; doğru akışa yerleşir. Tek bir dikte altı ayrı yapılacak iş içeriyorsa, altısını birden tutan uzun bir kart yerine onaylayacağınız bir liste gelir.
Hiçbiri eşleşmezse, atılmak yerine bir gelen kutusuna düşer. Tüm özelliğin dayandığı sözleşme bu: söylenen kelimeler asla kaybolmaz. Ara sıra söylediğinizi yutan bir yakalama aracı defterden daha kötüdür, çünkü önce güvenmeyi, sonra kullanmayı bırakırsınız.
Ne değil
TaskFlow hâlâ kendi işini yürüten tek bir kişinin etrafında kurulu; bu değişmedi. Paylaşım gerektiğinde, yalnızca o zaman orada: birini bir akışa e-postayla düzenleyici ya da görüntüleyici olarak davet edebilir, ona görev atayabilir ya da iş arkadaşlarının bir kodla katıldığı bir ekip kurabilirsiniz. Davet edilmek ücretsiz; bir görev akışını paylaşmak ve ekip kurmak Pro’nun parçası. TaskFlow’un olmaya çalışmadığı şey, başkalarını yönetme aracı: işi yapan kişi merkezde kalıyor; gün planı, gelen kutusu ve günlük özet bu yüzden hâlâ yalnızca sizin.
Başlaması ücretsiz — ve ücretsiz bir deneme değil, bir plan: sınırsız görev, takvim ve gün planı, aylık bir yapay zekâ yakalama hakkıyla birlikte. Pro sınırları kaldırıyor.